‘It wurd moaier as it is’ staat er op het Stephensonviaduct. En dat is ook niet zo gek, want het Spoordokgebied ligt er al langere tijd vervallen bij. Het beeld wordt bepaald door oppervlaktes steen, parkeerterreinen, hekken, gedateerde gebouwen. Het is een gebied waar je niet komt als je er niet moet zijn. GL kan op hoofdlijnen instemmen met deze visie, maar we realiseren ons ook dat het een startpunt is en dat er nog veel stappen zijn te zetten voordat de plaatjes uit het plan zijn gerealiseerd.

Zorg over verdeling van kosten en baten

Een zorg is de verdeling van kosten en baten die met het plan gemoeid zijn. Concreet gezegd: hoe zorgen we dat partijen die geld verdienen met het bouwen van woningen ook meebetalen aan de aanpassing van de Marshallweg tot een aantrekkelijke en groene stadsboulevard, het Spoorpark en de Spoorbrug.

Met andere woorden: hoe zorgen we er voor dat de onderdelen die dit plan meer maken dan een woningbouwplan, ook worden gerealiseerd. We willen op dit punt niet terecht komen in een WTC-scenario waarbij de ambities steeds worden bijgesteld en de rekening voor de gemeente oploopt. Vorige week hebben we gehoord dat het de bedoeling is dat iedereen bijdraagt aan de kwaliteit van de publieke ruimte. We wachten de uitwerking op dit punt in het ontwikkelkader af.

 

Stad en Platteland Verbinden

We willen stilstaan bij een aantal opgaven en ontwikkelprincipes: Ten eerste Stad en Platteland verbinden. Spoordok is op meerdere manieren een belangrijk schakelgebied. Dat geldt niet alleen voor de oost-westrichting, maar ook noord-zuid. In de plaatjes staat een mooie brug ingetekend over het spoor. Deze krijgt extra betekenis wanneer (op termijn) bij de vervanging van de spoorbrug over het van Harinxmakanaal een fietsverbinding wordt meegenomen.

Wij pleiten er voor dat in het verlengde hiervan een stevige groene fietsroute via Nijlân, Huizum-west door het Spoordokgebied naar de binnenstad loopt: een letterlijke verbinding Stad - Buitengebied. Dit betekent ons inziens iets voor het stedenbouwkundig plan van Spoordok en wij willen graag de toezegging dat dit wordt meegenomen in het ontwikkelkader.

Meer ruimte voor sociale verhuur

Hoe vullen we de opgave “De Mienskip in Spoordok” in?

Wordt dit alleen een plek voor hoogopgeleide kenniswerkers met geld of ook voor Leeuwarders met een krappe portemonnee? Met een ambitie van 15% sociale huur voldoet de visie in onze ogen nog niet in onze nog niet aan de nieuwe norm van een ongedeelde stad dat is neergezet met de Volkhuisvestingsvisie.

Het is prima dat Leeuwarden zich richt op jong talent en kenniswerkers; die moeten we veel meer aan de regio binden. Maar vergeet niet dat er ook heel veel mensen met een laag inkomen op zoek zijn naar een betaalbare woning. Kan de wethouder toezeggen dat hij zich gaat inspannen voor een groter aandeel sociale huur?

Aandacht voor duurzame mobiliteit

De aandacht voor duurzame mobiliteit spreekt ons erg aan; de volgorde stappen, trappen, OV, deelmobiliteit en privéauto. Als het ergens kan, dan is het wel hier (vlakbij trainstation en binnenstad).

Wij vinden het belangrijk dat de woningen in het gebied de Hoven een goeie (langzaam verkeers-)verbinding krijgen richting Harlingervaart. Wordt de Marshallweg een barrière of een verbinding? Hier ligt wel een flinke opgave, want alle auto’s naar het centrum rijdt hier langs. In het inspiratiedocument was er zelfs een variant waarbij de doorgaande autoroute zelfs uit het gebied was gehaald! Hoe kijkt de wethouder vanuit dit perspectief naar een knip van het autoverkeer op het stationsplein?

Menselijke stedenbouw

Verdichten en vergroenen samenbrengen betekent veel hoogbouw. Veel hoogbouw betekent kan betekenen veel wind en veel schaduw (denk aan de Lange Markstraat op een winderige dat). Hoogbouw heeft effect op hoe mensen zich voelen en zich gedragen. Zowel op hoogte alsook op straat.

Wij pleiten daarin voor stedenbouw met een menselijke stedenbouw maat waarbij veel contact mogelijk blijft. Denk aan vier/vijf bouwlagen met actieve plinten, veel contact tussen binnen en hoogbouwaccenten alleen op strategische plekken. (voor de liefhebbers: lees Jane Jacobs). Kan de wethouder toezeggen dat in het ontwikkelkader aandacht wordt besteed aan het sociale aspect en het microklimaat.